2040, 2019 yapımı bir belgesel. Yönetmen Damon Gameau, filmin anlatıcısı da aynı zamanda; kamera arkasında kendisi var, karşısında ise dört yaşındaki kızı Zoe. Filmi ona yazdığı görsel bir mektup gibi düşünmüş. Türkçe adıyla da gösterime giren yapımın kadrosunda Eva Lazzaro da yer alıyor.
Konu şu: Gameau, iklim değişikliğinin çözüldüğü bir 2040 yılı hayal ediyor. Bunu bir bilim kurgu senaryosu gibi değil, bugün elimizde olan çözümlerin hızla yaygınlaşması üzerinden kuruyor. Güneş enerjisi, deniz yosunu, elektrikli ulaşım, eğitimdeki küçük ama etkili değişimler... Hepsi zaten var. Soru, neden hala yaygın değiller. Film dünya genelinde geçiyor ama mesele tek bir ülkenin değil, hepimizin meselesi. İyimser bir tonu var. Gerçi bu iyimserlik, gerçekleri görmezden gelmekten değil; eldeki verileri farklı bir açıdan okumaktan geliyor.
Gameau daha önce şeker üzerine çektiği That Sugar Film ile tanınıyordu; orada da kişisel bir meseleyi geniş bir toplumsal soruya bağlamıştı. Burada da benzer bir yöntem işliyor. Kızına bırakacağı dünyayı düşünürken seyirciyi de o sorunun içine çekiyor. Ne var ki film, iklim krizi anlatılarında alıştığımız karamsarlıktan uzak durmayı bilinçli olarak seçiyor. Bu yaklaşım, gösterime girdiğinde olumlu eleştirilerin de başlıca sebebi olmuş.