24 Frames

24 Frames, Abbas Kiarostami'nin 2018'de gösterime giren son filmi. Deneysel türdeki yapım, fotoğraf ve resim gibi durağan imgelerden hareketle bir araya gelen 24 sabit plandan oluşuyor. Her biri yaklaşık dört buçuk dakika süren bu çerçevelerde Kiarostami, bir fotoğrafın çekildiği andan hemen önce ve sonra neler yaşanmış olabileceğini sorguluyor. Farhad Farhadi, Salma Mansh, Soheyla Bazigar gibi oyuncuların da yer aldığı kadro, klasik anlamda bir olay örgüsü kurmuyor; görüntünün kendisi başrole geçiyor.

Filmin hikayesi biraz buruk. Kiarostami 2016'da hayatını kaybettiğinde proje henüz tamamlanmamıştı. Oğlu Ahmad Kiarostami, babasının prodüksiyon notlarından yola çıkarak filmi son haline getirdi. Ne var ki bu tamamlama, ortaya çıkan işin tonunu bozmamış; sakin, varoluşsal ve yer yer ağıtsal bir hava baştan sona korunuyor. Ekranda çoğunlukla doğa, pencere kenarları, kar, kuşlar var. İnsan eliyle kurulmuş bir dünyanın kıyısında duran küçük anlar.

Açıkçası bu, seyirciden sabır isteyen bir film. Anlatacaklarını diyalogla değil, bekleyişle anlatıyor. Yine de durağan görüntülerin ardında bir hareketlilik seziliyor; rüzgarın kaldırdığı kar, çerçeveye giren bir hayvan, ışığın yavaşça değişmesi. Kiarostami'nin Five Dedicated to Ozu ve Shirin gibi işlerini hatırlatan bu yaklaşım, sinemanın ne kadar azıyla var olabileceğini bir kez daha düşündürüyor.