Aile Bağları

Aile Bağları 1989 yılında Sidney Lumet’in yönetmen koltuğunda oturduğu, komedi ile suç ve dramı aynı masada buluşturan bir film. Sean Connery, Dustin Hoffman ve Matthew Broderick’i aynı sahnede görmek bile başlı başına bir merak konusu. Hikaye ise bir aile soygunu etrafında dönüyor: Bir profesör, Adam’a yüksek teknoloji firmasının laboratuvarından plazma çalması karşılığında bir milyon dolar teklif eder. Adam da dedesi Jessie ile geçmişte suçlara bulaşmış babası Vito’yu bu işe dahil etmeye çalışır. Üç nesil bir araya gelir ve soygunu planlamaya koyulur.

Filmin tonu hafif; suç öyküsünü komediyle yumuşatıyor. Açıkçası asıl mesele plazma ya da para değil, birbirinden kopmuş üç erkeğin aynı masada ne konuşacağı. Kuşak farkı, aile bağları ve eski defterlerin açılması derken soygun planı bir tür aile terapisine dönüşüyor. Connery’nin Jessie’si ile Hoffman’ın Vito’su arasındaki sürtüşme, Broderick’in aklı başında torun figürüyle dengeleniyor. Gerçi senaryonun temposu yer yer düşüyor, ama oyuncuların kimyası bunu fazlasıyla telafi ediyor.

Vincent Patrick’in 1985 tarihli aynı adlı romanından uyarlanan filmde senaryoyu da Patrick kaleme almış. Lumet ise tanıdık bir şey yapıyor: Büyük laflar yerine küçük insan meselelerine eğiliyor. Soygunun kendisinden çok, o soygunu planlarken ortaya dökülen aile hikayesi kalıyor akılda.