Alone

Alone 2020 yapımı, John Hyams imzalı bir gerilim. Merkezinde yeni kaybettiği eşinin yasını tutan Jessica var; şehirden uzaklaşıp biraz nefes almak isterken yanlış bir arabaya biniyor ve kendini kaçırılmış olarak buluyor. Kaçış, onu Pasifik Kuzeybatısı’nın ıssız ormanlarına sürüklüyor. Kovalamaca bir kulübenin dört duvarından çıkıp ağaçların, çamurun ve sisin içine yayıldığında film gerçek anlamda kendi ritmini buluyor.

Jules Willcox’un Jessica’sı çığlık atan bir kurban değil; soğukkanlılığını parça parça toplayan, elindeki kısıtlı imkanlarla hayatta kalmaya çalışan bir kadın. Marc Menchaca’nın canlandırdığı gizemli adam ise bağırmadan, neredeyse sakin bir düşmanlıkla tehdit ediyor. Gerilim bu sessizlikten besleniyor. Anthony Heald’in küçük ama yerinde rolü de hikayeye beklenmedik bir soluk katıyor. Ne var ki filmin asıl gücü diyalogda değil, bakışlarda ve karanlıkta saklı.

John Hyams, 2011 İsveç yapımı Gone’un bu yeniden çevriminde seyirciyi gereksiz sürprizlerle yormuyor. Kamera çoğu zaman Jessica’nın omzunun hemen ardında; orman hem sığınak hem tuzak. Açıkçası bazı sahneler tanıdık gelecek, türün kurallarını biliyorsanız nereye varacağını tahmin edebilirsiniz. Yine de bu, filmin ağırlığını azaltmıyor. Sade bir hayatta kalma hikayesi, iyi oyunculuklarla ayakta kalıyor.