Stories We Tell
Anlattığımız Hikayeler 2012 yapımı bir belgesel ve başında Sarah Polley var; hem yönetmen koltuğunda hem de kameranın arkasında, kendi ailesinin geçmişini kurcalayan biri olarak. Michael Polley, John Buchan ve Mark Polley'nin de aralarında olduğu aile üyeleri, dostlar ve tanıklar aynı sorulara farklı, hatta birbirini tutmayan yanıtlar veriyor. Polley annesinin yaşamını araştırırken ortaya çıkan şey yalnızca bir aile öyküsü değil; hikayenin nasıl kurulduğu, hatıranın zamanla nasıl efsaneye dönüştüğü.
Gerçi burada asıl mesele gerçeği bulmak değil. Film, geçmişin izini sürmekten çok anlatma ediminin kendisine bakıyor. Herkesin anlattığı bir versiyon var ve o versiyonlar yan yana gelince, hakikat denen şeyin ne kadar kaygan olduğu ortaya çıkıyor. Sarah Polley hem yönetmen hem de adeta bir dedektif gibi kendi ailesini sorguya çekiyor; itiraflar, kabuller ve aile hikayeleri farklı ağızlardan anlatılınca değişiyor.
Ne var ki sorgulama sert değil. Sıcak, yer yer şakacı, arada hüzünlü bir hava var. 2012'de çekilen bu belgesel, hafızayla mitin arasındaki o ince çizgide durup bizi de kendi anlattığımız hikayeleri düşünmeye bırakıyor.