Anti Matter

Anti Matter 2016 yılında çekilmiş bir bilim kurgu gerilimi; ama adından beklenen uzay istasyonu ya da patlamalı açılış yok burada. Keir Burrows'un ilk uzun metrajı, Oxford'da geçiyor ve büyük iddiaları küçük bir laboratuvarın içine sıkıştırıyor. Doktora öğrencisi Ana, yeni bir malzemeyle solucan deliği kurmayı keşfediyor. Ekip önce nesneleri, sonra bir kediyi, en sonunda da Ana'nın kendisini tünellerden geçiriyor. Deney başarılı görünüyor. Gerçek sorun dönüşte başlıyor: Ana son günlerde ne olduğunu hatırlamıyor, üstüne yeni anı da biriktiremiyor.

Yaiza Figueroa'nın canlandırdığı Ana, bu boşlukla uğraşırken filmin tonu giderek kararıyor. Philippa Carson ve Tom Barber-Duffy ekibin diğer yüzleri; onların tavırlarındaki küçük kaymalar, Ana'nın paranoyasını besleyen asıl yakıt oluyor. Burrows, seyirciye her şeyi açıklamak yerine ipuçlarını seyrek serpiştiriyor. Noir gizemlerin o soğuk, mesafeli havası var burada; kimin ne bildiğini kestirmek zor.

Açıkçası anlatım yer yer fazlasıyla sakin, hatta sabır isteyen bir tempoda ilerliyor. Ne var ki bu yavaşlık, filmin bellek ve kimlik üzerine kurduğu tedirginliğe ters düşmüyor. Prömiyeri 23 Eylül 2016'da Raindance Film Festivali'nde yapıldı, 2017'de ise sinemalarda gösterildi. Primer ve Coherence gibi düşük bütçeli ama fikir yüklü işlerin izinden giden bir yapım; sonunda kalan şey, hatırlamanın ne kadar kırılgan bir zemin olduğu.