Baba Gibi

Like Father 2018 yapımı, Lauren Miller Rogen'ın yönettiği bir komedi-drama. Başrolde Kristen Bell var; yanında Kelsey Grammer ve Seth Rogen eşlik ediyor. Hikaye New York'ta Central Park'taki bir düğünle açılıyor. Reklam sektöründe çalışan Rachel, tam "evet" diyeceği sırada terk edilir. Balayı için önceden ayarlanmış Karayip gemisi bileti elinde kalır.

Film buradan sonra yol hikayesine dönüşüyor: Rachel, yıllardır görüşmediği babası Harry'yi o tatile ikna ediyor. İkili gemide birbirini yeniden tanımaya çalışırken, geçmişin birikmiş hesabı da yavaş yavaş açılıyor. Ton hafif ve akışkan. Açıkçası sonunun nereye bağlanacağını ilk yarım saatte tahmin ediyorsunuz, ama oyunculuklar filmi taşıyor. Bell'in gergin enerjisiyle Grammer'ın ağırkanlı hali iyi bir zıtlık kuruyor.

Eleştirmenlerin bir kısmı filmi Toni Erdmann'ın İngilizce versiyonuna benzetti; Vogue ise My Father the Hero'yu hatırlattığını yazdı. Ne var ki bu karşılaştırmalar filmin kendi çapında ne olduğunu bazen gölgeliyor. Babayla kızın aynı kamarada sıkışıp kalması, basit ama işleyen bir fikir.