Babaannem 2016 yapımı bir dram filmi; yönetmen koltuğunda Serkan Özarslan var. Başrollerde Meral Çetinkaya ve Mehmetcan Mincinozlu yer alıyor. Film, varlıklı bir ailenin oğlu olan Mehmet'in hikayesini anlatıyor. Ailesini bir trafik kazasında kaybeden Mehmet, babasının dolandırıcılıkları yüzünden elindeki her şeyi de yitirir. İntihar girişiminden sonra hastanede gözlerini açtığında karşısında babaannesi Zehra Hanım'ı bulur.
Burada film asıl meselesine giriyor: aralarında ciddi bir kuşak farkı olan bu iki insanın, aynı evde yavaş yavaş birbirine alışması. Mehmet İstanbul'a, babaannesinin yanına taşınır; İzmir'deki eski hayatından geriye pek bir şey kalmamıştır. Zehra Hanım'ın alışkanlıkları, Mehmet'in kırgınlığı ve sessizliği derken ortaya bir tür dayanışma çıkıyor. Birbirlerinin yaralarını sarmaya çalışıyorlar, ama bunu büyük laflarla değil, gündelik hayatın içinden yapıyorlar.
Gerçi filmi bu kadar ilginç kılan şeylerden biri de kamera arkası. Özarslan'ın Kendinol'dan sonraki ikinci yönetmenlik denemesi bu; çekimler İstanbul'da 16 günde tamamlanmış. Meral Çetinkaya'nın varlığı filmin duygusal ağırlığını taşıyor; Mehmetcan Mincinozlu ise dağılmış bir gencin o boşluk hissini abartmadan veriyor. İki oyuncunun sahne uyumu, hikayenin en sağlam tarafı. Kuşaklar arası bir bağın, kaybın gölgesinde yeniden kurulabileceğine dair sakin bir anlatı.