Bekleme Odası

Bekleme Odası, 2004 yılında Zeki Demirkubuz'un hem yazıp hem yönettiği, başrolünü de üstlendiği bir film. Demirkubuz burada kameranın arkasından öne geçip yönetmen Ahmet'i canlandırıyor. Ahmet, çevresindekilerin gözünde ilkelerine bağlı, idealist bir adam. Kendi içindeyse bambaşka biri: inançsız, kibirli, hayattan kopmuş. Dostoyevski'nin Suç ve Ceza'sını filme çekmeye niyetlenir ama ne filme ne sevgilisi Serap'a ne de gündelik hayata karşı gerçek bir istek duyar. Evine kapanıp bir yabancı gibi yaşarken asistanı Elif, romanın Raskolnikov'unu oynayacak oyuncunun peşine düşer.

Filmin en çarpıcı yanı belki de bu: yönetmen koltuğunda oturan adamın aynı zamanda başrolde olması. Ahmet'in o uyuşuk, mesafeli hali ile Demirkubuz'un sade anlatımı birbirini besliyor. Nurhayat Kavrak, Nilüfer Açıkalın, Serdar Orçin ve Ufuk Bayraktar da bu sessiz, içe kapanık atmosferde yerlerini alıyor. Ortada büyük olaylar yok; daha çok bir adamın kendiyle hesaplaşmasını izliyoruz. Açıkçası film boyunca "bu adam neden hiçbir şeye tutunamıyor" diye düşünmeden edemiyor insan.

Yapım, Suç ve Ceza etrafında dönse de asıl derdi romanın kendisi değil. Bir yönetmenin tükendiği yerde nasıl bir hikaye anlatmaya çalıştığı. Gerçi anlatmak kelimesi bile fazla hevesli kaçabilir; zira Ahmet'in o isteksizliği filmin her karesine sinmiş durumda.