Believer

Dokjeon (2018), Lee Hae-young'un yönettiği, Güney Kore'nin uyuşturucu dünyasını konu alan bir suç gerilimi. Dedektif Won-ho, ülkenin en büyük kartelinin kimliği belirsiz patronu Mr. Lee'yi yakalamak için şebekenin içine sızıyor. Elinde somut bir şey yok; yalnızca bir isim ve bir sürü boşluk. Gizemli bir fabrika patlamasından sağ kurtulan Seo Yeong-rak'ın yardım teklifi ise işleri hem kolaylaştırıyor hem de içinden çıkılmaz bir hal alıyor. İkili arasındaki ortaklık ilerledikçe komplolar ve aldatmacalar birbirini kovalıyor.

Cho Jin-woong ve Ryu Jun-yeol'un karşılıklı sahneleri filmin taşıyıcı unsuru; Cha Seung-won ile Kim Sung-ryoung da kadroya ağırlık katıyor. Gerçi filmin en çok konuşulan yanı başka: Kim Joo-hyuk'un 2017'deki ölümünden önce kamera karşısına geçtiği son yapım bu. Açıkçası Johnnie To'nun Drug War (2012) filminin yeniden çevrimi olduğunu bilmek, izlerken bazı sahneleri farklı bir gözle takip etmenize yol açabilir. Ne var ki Lee Hae-young, hikayeyi Güney Kore'nin kendi suç coğrafyasına yerleştirirken kaynak malzemeyi birebir kopyalamıyor; stilize bir karanlık ve sürekli bir gerginlik hakim.

Film günümüz Kore'sinde geçiyor ve temposunu hiç düşürmüyor. Aksiyon ile gerilim arasındaki denge, klasik bir polisiye izlemek isteyenlerle karakter ilişkilerine ilgi duyanları aynı çizgide buluşturuyor. Kartelin labirenti derinleştikçe sadakat ve aldatma sorusu merkeze yerleşiyor. Kimin kimi kullandığı ise finalde bile tam olarak kapanmıyor.