Beyaz Rahibe

Beyaz Rahibe, John Huston'ın 1957'de yönettiği, II. Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru Güney Pasifik'te ıssız bir adaya düşen iki insanın hikayesini anlatıyor. Amerikalı bir denizci (Robert Mitchum) ile adadaki tek diğer kişi olan İrlandalı bir rahibe (Deborah Kerr), birbirinden tamamen farklı dünyaların insanı olsalar da hayatta kalmak için beklenmedik bir dostluk kurar. Film, savaşın gölgesinde aksiyon ve macerayı dramla harmanlarken, Japon askerlerinin adaya yerleşmesiyle ikilinin sığındığı o kırılgan huzur da bozulur.

Huston'ın yaklaşımı burada gerilimle duyarlılığı aynı potada eritmek üzerine kurulu; ne savaş sahnelerine ne de iki karakterin iç dünyasına fazla yükleniyor. Deborah Kerr'in sakin ama dirençli rahibesi, Mitchum'un kaba saba ama iyi kalpli denizcisiyle iyi bir denge tutturuyor. Charles Shaw'un romanında bu iki insan birbirine aşık olur; ama 1957'de Katolik Kilisesi'nin dini filmler üzerindeki sıkı denetimi yüzünden Huston, ilişkinin fiziksel bir hal almadığı değiştirilmiş bir sonla yetinmek zorunda kaldı. Yine de Kerr'in performansı boşa gitmedi: Oscar'a aday gösterildi ve New York Film Critics Circle'ın en iyi kadın oyuncu ödülünü aldı.

Film Trinidad ve Tobago'da çekilmiş; adanın nemi, rüzgarı ve ıssızlığı neredeyse üçüncü bir karakter gibi işliyor. İki insanın birbirine alışması, kavga etmesi, sonra yeniden birbirine tutunması sade bir şekilde anlatılıyor. Savaş bitse de belirsizlik bitmiyor.