People Like Us
People Like Us (2012), Alex Kurtzman'ın ilk uzun metraj yönetmenlik denemesi. Dram ve komedi arasında salınan bir hikaye; ama komediden çok dramın ağır bastığını baştan söylemek lazım. Chris Pine, satış işinde çalışan, lafı hızlı ve işleri bir türlü yolunda gitmeyen Sam'i canlandırıyor. Babasının ölüm haberini aldığı gün, tam da kapatmaya çalıştığı son anlaşma da suya düşüyor. İstemeye istemeye Los Angeles'a, ailesinin yanına dönüyor; hem babasının işlerini toparlamak hem de uzun zamandır görüşmediği annesiyle (Michelle Pfeiffer) yeniden konuşabilmek için.
Oradaki keşif, filmin bütün dengesini değiştiriyor: Babasının, Sam'in hiç haberdar olmadığı otuz yaşında bir kızı var. Frankie (Elizabeth Banks). Sam bu sırla ne yapacağını bilemez; açıkçası izleyici de onunla birlikte tereddüt ediyor. Olivia Wilde, Mark Duplass ve Michael Hall D'Addario gibi isimler yan rolleri dolduruyor. New York ile Los Angeles arasında gidip gelen günümüz hikayesi, gerçek olaylardan esinlenmiş.
Tonu samimi, yer yer melankolik ama boğucu değil. Kurtzman'ın anlatımı gösterişe kaçmıyor; aile bağları ve kapanmamış hesaplar üzerine sakin bir gözlem bırakıyor geride. Gerçi bazı anlarda duygusallık fazla yumuşuyor, orası ayrı. Yine de filmin asıl derdi belli: Tanımadığın birinin, aslında ne kadar tanıdık olduğunu fark etmek.