Black Narcissus

Black Narcissus 1947 yılında Michael Powell ve Emeric Pressburger ikilisinin yönettiği bir drama. Deborah Kerr, Sabu, David Farrar ve Flora Robson'un başrollerini paylaştığı film, Himalayalar'da terk edilmiş bir sarayda manastır, okul ve dispanser kurmaya çalışan Anglikan rahibeleri anlatıyor. Yüksek rakım, egzotik ortam ve o sarayın kendine has havası rahibeleri farklı biçimlerde etkiliyor. Başrahibe Clodagh geçmişteki bir aşkı hatırlarken Rahibe Ruth giderek dengesini yitiriyor ve sert içen ordu ajanı Mr. Dean'e tehlikeli bir yakınlık duymaya başlıyor. Gerilim buradan yükseliyor, ama film bunu bağırmadan yapıyor.

Adından da anlaşılacağı gibi karanlık bir tarafı var hikayenin; bastırılmış arzular, inancın sınırları ve o sarayın duvarları arasında sıkışan insanlar. Jack Cardiff'in görüntü yönetimi ile Alfred Junge'un sanat yönetimi Oscar kazanmış. İşin ilginç yanı, o görkemli Himalaya manzaralarının çoğu Pinewood Studios'ta kurulmuş setlerden çıkma. Dış sahneler için Horsham'da bir bahçe, Sussex'te bir Hint bahçesi kullanılmış. Yani filmin o bunaltıcı, duyusal atmosferi büyük ölçüde stüdyo içinde örülmüş.

Powell ve Pressburger'in yaklaşımı burada da tanıdık: sıradan bir dini görev hikayesini alıp psikolojik bir çözülmenin içine bırakıyorlar. Rahibe Ruth'un gidişatı rahatsız edici, Clodagh'nın sessizliği ise bir o kadar ağır. Filmin bıraktığı his, o dağ havasının insanın içine işlemesi gibi; serin, biraz boğucu ve uzun süre geçmiyor.