Boo

Boo 2005 yılında çekilmiş bir korku-komedi; yönetmen koltuğunda Anthony C. Ferrante var. Trish Coren, M. Steven Felty, Jilon Ghai ve Dee Wallace gibi isimlerin yer aldığı kadro, cadılar bayramı gecesi terk edilmiş Santa Mira Hastanesi'nde parti yapmaya karar veren bir grup kolej öğrencisinin etrafında dönüyor. Plan basit: eski binada eğlenmek. Sonra kapılar kapanıyor ve işler karışıyor.

Hastanenin geçmişi pek temiz değil. 333 numaralı odada çocuk katili Gregory Jacob'ın yangın çıkardığı, personelle hastaları ölüme sürüklediği söylentisi dolaşıyor. Gençler kısa sürede bunun sadece bir söylenti olmadığını anlıyor; yangında ölenlerin hayaletleri ve intikam peşindeki Jacob, koridorlarda onları bekliyor. Ferrante bu malzemeyi düşük bütçeli bir hayalet hikayesi olarak işliyor, korkuyla komediyi aynı sahnede tutmaya çalışıyor. Gerçi ton bazen ikisi arasında gidip geliyor.

Dee Wallace'ın varlığı filme tanıdık bir yüz katıyor. Mekan olarak hastanenin klaustrofobik koridorları, hikayenin en sağlam tarafı belki de. Boo, türün alışıldık kalıplarıyla oynayan ama bunu mütevazı bir bütçeyle yapan bir yapım; seyirciye vaat ettiği şey büyük bir korku değil, cadılar bayramı gecesine yakışan hafif ürkütücü bir eğlence.