Bozkır

Köyde yaşayan Ahmet’in hayatı, evi ve bahçesindeki karısının mezarı etrafında şekillenmiştir. Oğlu Harun’la yıllardır görüşmeyen Ahmet, karısının ölümünden sorumlu tutulduğu için bu kopukluk derin bir yara olarak kalır.

Köyde başlatılan baraj çalışması, tüm bölgenin tahliye edilmesini gerektirir. Yeğenleri, köyden ayrılmaya yanaşmayan Ahmet’i ikna etmek için çabalasa da başarısız olur.

Çaresiz kalan yeğenler, son çare olarak Ahmet’in oğlu Harun’u köye çağırır. Harun, annesinin mezarının sular altında kalmasını istemez ve mezarın taşınmasını talep eder.

Ancak Ahmet bu fikre soğuk bakar. Yıllar sonra bir araya gelen baba ile oğul, geçmişin yükü ve karar vermek için kısıtlı bir zamanla baş başa kalır.

Bu süreçte Ahmet ve Harun, kendileriyle ve aralarındaki kırgınlıklarla yüzleşmek zorunda kalır. Annesinin hatırası, barajın getirdiği zorunluluk ve babasına duyduğu öfke arasında sıkışan Harun, çözüm arayışında bir hesaplaşmaya sürüklenir.