Caddeler

Avenues 2019 yapımı bir dram; Michael Angarano’nun ilk yönetmenlik denemesi. Aynı zamanda başrolde de karşımızda: Kardeşinin intiharının ardından 25. doğum gününe giren Max’i oynuyor. Yanında Nicholas Braun’dan Peter var; ikili, karlı Manhattan sokaklarında dolaşıp hayatı, geçim kaygılarını ve yetişkin olmanın ne demek olduğunu eşeleniyor. Adelaide Clemens, Ari Graynor, Maya Kazan ve Juno Temple gibi isimler de geceye karışıyor. Favori Hint restoranında tanıştıkları Hailey ile Brooke, doğum gününü kutlamak için onlara katılınca şehre yayılan uzun bir gece başlıyor.

Film bir günü ve geceyi, kar altındaki New York’un içinde geçiriyor. Hüzünlü ama mizahi bir tonu var; diyalog ağırlıklı, yas ve kaybı espriyle maskeleme hali üzerine kurulu. Açıkçası bu, kolay bir denge değil; karakterler bir yandan gevezelik ederken bir yandan da konuşmadıkları şeyin ağırlığını taşıyor. Angarano’nun senaryonun ilk taslağını 21 yaşındayken beş günde yazdığını, filmi de Manhattan’da kutup soğuklarının olduğu bir Noel tatilinde 15 günde çektiğini not düşelim.

Gerçi bu türden indie dramedy’lerde tanıdık bir çizgi var; Ceremony gibi sohbetin omurgayı taşıdığı işleri akla getirebilir. Ne var ki burada asıl mesele, iki genç adamın kaybın etrafında dolanırken bir türlü tam adını koyamadığı o boşluk. Angarano, kamerasını büyük laflara değil, soğukta atılan küçük adımlara yakın tutuyor.