Çakal

Çakal, 1997 yapımı bir aksiyon-gerilim filmi; Michael Caton-Jones'un yönetmen koltuğunda oturduğu hikaye, Soğuk Savaş sonrası dünyanın karanlık köşelerinde geçiyor. Bruce Willis'in canlandırdığı isimsiz suikastçı, yalnızca "Çakal" lakabıyla tanınıyor. Rus mafyası tarafından tutulduğu iş basit görünüyor: Amerikalı üst düzey bir yetkiliyi öldürmek. Ancak adamın kimliği belirsiz, izleri silinmiş ve yöntemleri soğukkanlı. Richard Gere'in hapisteki IRA tetikçisi Declan Mulqueen'i, Sidney Poitier'in FBI yetkilisi Preston'ı ve Diane Venora'nın Rus ajanı Koslova'yı oynadığı filmde, bu üç isim istemeden aynı masaya oturuyor. Gerilim buradan başlıyor zaten: Bir yandan geri sayım işliyor, diğer yandan kimse elindeki tek tanığa tam olarak güvenmiyor.

Washington, Londra, Helsinki ve Moskova arasında mekik dokuyan bir kovalamaca var karşımızda. Caton-Jones, şehirleri sadece fon olarak kullanmıyor; her durağın kendi ritmi var, Çakal da bu ritme göre şekil değiştiriyor. Willis'in oyunculuğu burada alışıldık aksiyon kahramanı kalıbından uzak. Az konuşan, çok hesaplayan bir adam portresi çiziyor. Gerçi filmin asıl çekiciliği belki de bu: Suikastçıyı bir canavar olarak değil, işini iyi yapan bir profesyonel gibi görmemiz.

Senaryo, Kenneth Ross'un 1973 yapımı The Day of the Jackal için yazdıklarına dayanıyor; o yüzden hikayenin iskeleti tanıdık gelebilir. Ne var ki 1997 versiyonu kendi döneminin kaygılarını da taşıyor içine. Sonuçta ortada iddialı olmayan ama işini bilen bir gerilim var.