Casa Grande

Casa Grande, 2014 yılında Fellipe Barbosa'nın yönettiği, Rio de Janeiro'nun varlıklı bir semtinde geçen bir reşit olma draması. Thales Cavalcanti'nin canlandırdığı 17 yaşındaki Jean, hayatını planladığı gibi yaşarken bir gün babasının borç batağında olduğunu öğrenir. Marcello Novaes ve Suzana Pires'in ebeveynleri çizdiği film, bu ailenin sessiz çöküşünü anlatırken Jean'in kendi ayrıcalığını sorgulamasını izler. Tür olarak dram ve romantizmin iç içe geçtiği yapım, sınıf ve ırk meselelerine gözlemci bir yerden bakıyor; yer yer gülümseten bir tonu da var.

Filmin en dikkat çekici tarafı, Barbosa'nın kendi hayatından izler taşıması. Ailenin evinde ve yönetmenin gittiği okulda çekilmiş; okul sahnelerindeki oyuncular gerçek öğrenciler. Bu yüzden kamera bazen belgesel sıcaklığında, bazen de kurmaca bir mesafede duruyor. Gerçi bu ikisi arasındaki geçişler filmin en insani yanı.

Jean'in babasıyla arasındaki gerilim, paranın azalmasıyla birlikte yön değiştirir. Ne var ki film bunu büyük laflarla değil, küçük utanç anlarıyla anlatıyor. Barbosa'nın yaklaşımı sade: bir ailenin dağılışını değil, o dağılışın çocuğun gözünden nasıl göründüğünü önemsiyor.