Çiğ

Çiğ 2017 yılında Julia Ducournau’nun ilk uzun metrajı olarak çıktı; korku, gerilim ve dramı aynı hikayede buluşturuyor. Merkezde Garance Marillier’in canlandırdığı Justine var: on altı yaşında, parlak, ailesi gibi vejetaryen. Veterinerlik okuluna başladığında alışma ritüelinde ilk kez çiğ et yemek zorunda kalır. O lokma bir eşik gibi. Sonrası, kendi doğasıyla yüzleştiği tuhaf bir döneme dönüşüyor.

Ducournau beden korkusunu ergenlik dramasıyla iç içe geçiriyor. Ella Rumpf’un canlandırdığı abla Alexia, Rabah Naït Oufella ve Laurent Lucas’ın varlığı bu dünyayı daha da girift hale getiriyor. Açıkçası film rahatsız edici olmayı amaçlıyor ve bunu saklamıyor. Grafik sahneleri yüzünden bazı seyircilerin bayıldığı, sansür tartışmalarının ve yaş sınırı düzenlemelerinin gündeme geldiği biliniyor. Gerçi bu tepkiler filmin odağını gölgeliyor biraz; asıl mesele Justine’in ailesinden koparken kendini tanıma süreci.

Karanlık tonu ve bedene dair cesur bakışı, Cronenberg ya da Catherine Breillat sinemasını hatırlatabilir. Ne var ki Ducournau kendi sesini bulmuş; kontrolsüz iştahın, aidiyetin ve büyümenin sancısını aynı karede tutmayı biliyor.