Çılgın Ziyaretçiler 3 İhtilal

Çılgın Ziyaretçiler 3: İhtilal 2016'da gösterime giren ve serinin önceki iki filminden tam 23 yıl sonra gelen bir kapanış denemesi. Jean-Marie Poiré yine yönetmen koltuğunda. Christian Clavier ve Jean Reno yine Godefroy ile hizmetkarı Jacquouille olarak karşımızda. Onlara Franck Dubosc, Marie-Anne Chazel, Karin Viard ve Sylvie Testud gibi isimler eşlik ediyor; kadro geniş, film de bunu fena kullanmıyor.

Bu kez zamanlama farklı. İki karakter, yani Godefroy ve hizmetkarı, bu sefer Fransız İhtilali'nin en karışık gunlerine, 1793'e savruluyor. Montmirail şatosunun aristokrat torunları ile Jacquouille'in devrimci soyu aynı hikayede karşı karşıya geliyor. Durum son derece vahim aslında: Kelleleri gitmek üzere. Kurtuluş ise yine o tanıdık büyülü iksire ve Enchanteur'un torunlarına bağlı.

Film, komedi ve fantastik/bilimkurgu arasında gidip gelen yapısını koruyor. 25 milyon avroluk bir bütçeyle çekilmiş; açılış gününde 190.271 seyirci gişeye girmiş, bu da 2016'nın en iyi ikinci açılışı anlamına geliyor. Ne var ki eleştirmenler, öncüllerine kıyasla daha zayıf ve "konfeksiyon" bir mizah bulmuşlar bu kez. Saçmalık dozu yüksek, zaman yolculuğu farsı yerli yerinde. Ama ilk filmdeki o tazelik, biraz yerini tekrara bırakıyor gibi.

Yine de işin içinde bir vefa duygusu var. Aynı karakterleri bu kadar yıl sonra yeniden bir araya getirmek, seriyi sevenler için tuhaf bir nostalji yaratıyor. Poiré'nin yaklaşımı, absürtlüğü ciddiye almadan ilerlemek üzerine kurulu; tarihsel arka plan ise sadece farsın hizmetinde bir dekor gibi duruyor.