Conan

Conan the Barbarian 1982 yılında vizyona giren, John Milius'un yönettiği bir kılıç ve büyü filmi. Tür olarak aksiyon, fantastik ve gerilim arasında salınıyor; ama izlerken bunları etiket gibi değil, tek bir karanlık efsanenin parçaları olarak hissediyorsunuz. Ailesi küçükken Thulsa Doom'un baskınında öldürülen Conan, köle olarak büyür, gladyatör dövüşleriyle güçlenir. Özgürlüğüne kavuştuktan sonra tek bir amacı kalır: intikam. Yol boyunca Subotai ve Valeria gibi dostlar edinir.

Başrolde Arnold Schwarzenegger var ve bu, onun ilk uzun metraj sinema filmi. Senaryoyu Oliver Stone yazmış, John Milius ise yeniden elden geçirmiş. James Earl Jones'un Thulsa Doom'u, Max von Sydow'un kralı ve Mako'nun anlatıcılığı filmin havasını taşıyan unsurlar arasında. Açılış Nietzsche'den bir alıntıyla gelir; bu da filmin ne kadar ciddi bir ton tutturma niyetinde olduğunu hemen belli eder. Mekan, mistik bir antik diyar gibi kurulmuş; İskandinav çağrışımları taşıyan efsanevi bir tarih öncesi.

Milius'un yaklaşımı sert ve kararlı. Mizaha pek yer yok, kamp unsurlarından da bilinçli olarak uzak durulmuş. Filmin bugün biraz eskimiş duran yanları olsa da kendi türü içinde ne yapmak istediğini bilen bir ağırlığı var. İntikamın peşinden giden bir adamın hikayesi, aslında gücün ne zaman anlam kazandığına dair sade bir soruyla kapanıyor.