Daima Mutlu

Daima Mutlu, 2008 yapımı bir Mike Leigh filmi; komedi ile dramı aynı potada eriten, romantik damarı da olan bir hikaye. Sally Hawkins'in canlandırdığı Poppy, Londra'da ilkokul öğretmenliği yapan otuz yaşında, bekar bir kadın. Hayata bakışı fazlasıyla iyimser. Bisikleti çalınınca ehliyet almak için ders almaya başlıyor ve karşısına gergin, öfkeli sürüş eğitmeni Scott (Eddie Marsan) çıkıyor. İkisinin zıt kişilikleri arasında ister istemez bir gerilim doğuyor.

Poppy'nin dünyası bununla sınırlı değil. Flamenko kursuna gidiyor, evsiz bir adamla karşılaşıyor, öğrencilerinden birinin davranışının ardındaki nedeni kurcalıyor, bir sosyal hizmetliyle tanışıyor. Leigh, gündelik hayatın bu küçük kırılmalarını Finsbury Park çevresinde geçen sade bir gözlemle takip ediyor. Alexis Zegerman da Poppy'nin yanında kendine yer buluyor. Film neşeli ve iyimser bir tonda ilerliyor ama yer yer acı-tatlı bir hal alıyor; iyimserliğin bir kaçış değil, bir tür direnç olduğunu hissettiriyor.

Sally Hawkins bu rolüyle Berlin Film Festivali'nde En İyi Kadın Oyuncu Gümüş Ayı ödülünü kazandı. Açıkçası filmin ağırlığını da büyük ölçüde o taşıyor. Leigh'in yaklaşımı ise olaylardan çok insanların nasıl nefes aldığıyla ilgili; Poppy'nin gülümsemesi ile Scott'ın öfkesi arasındaki mesafe, filmin asıl meselesi haline geliyor.