David Lynch: Yaşam Sanatı

David Lynch: Yaşam Sanatı 2017 yapımı bir belgesel, ama adındaki "sanat" kelimesi boşuna değil. Jon Nguyen, Rick Barnes ve Olivia Neergaard-Holm'un yönettiği film, Lynch'in çocukluğundan Eraserhead'in çekimlerine uzanan dönemi onun kendi ağzından anlatıyor. Kamera çoğu zaman Lynch'in resim yaptığı atölyesinde; sigara, kahve ve kelimelerin arasında bir adamın kendi zihnine doğru yaptığı sessiz bir yolculuk var karşımızda. Anlatılanlar Montana, Idaho, Washington ve Virginia gibi küçük kasabalarda geçen bir çocukluktan Philadelphia'nın kirli, gürültülü sokaklarına uzanıyor. Lynch ailesini, okul hayatını, resimle tanışma anını sakin bir sesle paylaşıyor. (Lula Lynch de kısa bir süre görünüyor.)

Gerçi film bir kronoloji dersi gibi değil. Daha çok, bir sanatçının kafasının içine açılan bir pencere gibi. Idaho'da çocukken sokakta kanlar içinde çıplak yürüyen bir kadın gördüğünü anlattığı o an, Blue Velvet'e uzanan ipuçlarından biri olarak not düşülüyor. Bunu duyduğunuzda Lynch'in görüntülerine bir kez daha bakma isteği geliyor insana. Böyle anlar belgeselin en değerli yerleri.

Tonu sakin, yer yer melankolik. Hızlı bir biyografi beklentisiyle açarsanız sabır isteyebilir. Ama Lynch'in Eraserhead'in yapımına dair anlattıkları, o uzun ve zorlu süreci nasıl yaşadığı, filmin kendi iç dünyasına nasıl bir kapı araladığını gösteriyor. Sıradan bir hayat hikayesinden çok, bir sanatçının kendi imgeleriyle nasıl yaşadığına dair bir portre bu.