Denizdeki Ateş

Denizdeki Ateş, 2016 yapımı bir belgesel. Yönetmen Gianfranco Rosi, İtalya'nın güneyindeki Lampedusa adasını anlatıyor. Burası Afrika ve Ortadoğu'dan Avrupa'ya ulaşmaya çalışan göçmenlerin ilk durağı. Filmin odağında ise adanın 12 yaşındaki yerlisi Samuele var. Samuele'nin sıradan günleri, sapanla oynaması, denize bakması... Kamera bir yandan onu izlerken bir yandan da adaya gelenleri, kurtarma operasyonlarını, limandaki telaşı gösteriyor.

İki dünya birbirine pek değmiyor aslında. Samuele'nin çocukluk dünyası ile kıyıya vuran insanlık dramı aynı coğrafyada ama ayrı düzlemlerde akıyor. Rosi bunu bağırarak değil, sabırla anlatıyor. Uzun planlar, az konuşma, bol gözlem. Sahnelerde müzik neredeyse yok; dalga sesi ve günlük hayatın gürültüsü yeterince şey söylüyor.

Film Berlin Film Festivali'nde Altın Ayı kazanmıştı. Rosi daha önce Sacro GRA ile Venedik'te Altın Aslan almıştı, yani ödül tarafı epey sağlam. Kadroda profesyonel oyuncu yok; Samuele Pucillo, doktor Pietro Bartolo ve adalılar kendilerini oynuyor. Gerçi "oynamak" ne kadar doğru bir kelime, bilemiyorum. Kamera onların hayatına misafir oluyor sadece.

Ortaya çıkan şey ne bir haber bülteni ne de bir propaganda. Sessiz, hüzünlü ve tuhaf biçimde dingin bir gözlem. İnsanın içinde bir yerde kalıyor.