Der Mann aus dem Eis

Iceman 2017 yapımı bir Felix Randau filmi; drama, macera ve tarih türlerini aynı hikayede buluşturuyor. Jürgen Vogel, Franco Nero, Susanne Wuest, André M. Hennicke ve Sabin Tambrea'nın yer aldığı kadro, 5300 yıl öncesine, Ötztal Alpleri'ne uzanıyor. Kelab adlı bir klan lideri avdayken kutsal Tineka tapınağına saldırılır. Klanı kılıçtan geçirilir, karısı ve oğlu öldürülür, tapınak çalınır. Geriye yalnızca yeni doğmuş bir bebek kalır. Kelab, elinde kalan tek şeyle, o bebekle birlikte katillerin peşine düşer.

Randau'nun tercihi alışıldık bir intikam anlatısından epey farklı bir yere oturuyor. Filmde neredeyse hiç diyalog yok. Duyduğunuz birkaç replik ise bir dilbilimcinin film için yeniden kurduğu, Rhaetian temelli anlaşılmaz bir dilde ve altyazısız veriliyor. Bu da seyirciyi seslere değil, yüzlere ve manzaraya bakmaya itiyor. Gerilim, konuşmalardan değil sessizlikten ve soğuktan geliyor; hayatta kalma mücadelesi her karede hissediliyor.

Kelab'ın yolculuğu, The Revenant'ı akla getiren bir sertlikte ilerliyor; açıkçası burada amaç da intikamın kendisinden çok, onu mümkün kılan o arkaik dünya. Bebeği yanına almak zorunda kalması, öfkeyle yüklenmiş bir adamın hikayesine ister istemez başka bir yük bindiriyor. Ne var ki film bu ikilemi uzun uzun tartışmıyor; gösteriyor, geçiyor. Taş, kar ve sessizlik üstünden kurulan dünyası, sözün bittiği yerde insanın neye tutunduğunu anlatıyor.