Dogman

Dogman, Matteo Garrone’nin İtalya’nın kenarda kalmış sahil kasabalarından birine, Castel Volturno’ya çevirdiği gerçekçi bir bakış. 2018 yapımı bu suç ve gerilim hikayesi, köpek kuaförlüğü yapan Marcello’nun kendi halindeki yaşamının, kasabanın şiddet düşkünü eski boksörüyle kesişmesi sonucu nasıl bir çıkmaza girdiğini anlatıyor. Marcello Fonte’nin Cannes’da en iyi erkek oyuncu ödülünü almasını sağlayan o tedirgin duruşu, film boyunca kasvetli atmosferin ana taşıyıcısı oluyor.

Gerçek bir suç olayından esinlenen film, ahlaki sınırların nasıl yavaş yavaş silinebildiğini gösteriyor. Edoardo Pesce’nin canlandırdığı zorba karakterin gölgesinde ezilen Marcello, bir noktadan sonra hayatta kalma içgüdüsüyle kendi karanlığıyla yüzleşiyor.

Açıkçası, ne Gomorrah ne de yönetmenin diğer işleri, bu kadar insanın kendi içsel çöküşüne odaklanmıyor. Kasabanın gri dokusu ve sessizliği, şiddetin gündelik hale geldiği o sınır bölgesini oldukça soğuk bir şekilde yansıtıyor. Kamera, Marcello’nun o ince çizgideki huzursuzluğunu yakalamaktan çekinmiyor.