Döşeğimde Ölürken

As I Lay Dying 2013 yılında vizyona girdi ve James Franco'nun yönetmen koltuğunda oturduğu bir drama. Franco aynı zamanda başrolde de karşımızda; yanında Tim Blake Nelson, Danny McBride, Logan Marshall-Green ve Ahna O'Reilly var. Film, William Faulkner'ın 1930 tarihli aynı adlı romanına dayanıyor ve romanın ilk sinema uyarlaması olma özelliği taşıyor. Bu ayrıntı kulağa küçük gelebilir ama aslında meselenin can damarı: Faulkner romanı 59 bölümde, 15 farklı anlatıcının ağzından anlatmıştı. Bu yüzden kitap uzun yıllar sinemaya aktarılamaz gözüyle bakılan bir metin oldu.

Hikaye ağır ve kasvetli. Addie Bundren öldükten sonra kocası ve beş çocuğu, onun son isteğini yerine getirmek için cesedini Mississippi boyunca taşıyıp Jefferson kasabasındaki mezara götürmeye çalışır. Yolculuk uzadıkça aile üyeleri hem Addie'nin ölümüyle hem de kendi içlerinde taşıdıkları yaralarla farklı biçimlerde yüzleşir. 1930'ların Mississippi'si, sıcak, toz ve yorgunluk. Franco bu ağırlığı kırmadan, anlatıcıların çokluğunu elden geldiğince görüntüye taşımaya çalışıyor.

Ne var ki her şeyi toparlamak kolay değil. Romanın parçalı yapısı sinemada ister istemez sadeleşiyor, bazı iç sesler geri planda kalıyor. Yine de ortada ciddi bir niyet var: edebiyatın zor bir metnine el uzatmış bir yönetmenin çabası. Aile bağlarının sevgiyle görev arasında sıkıştığı o ince çizgi, film boyunca yer yer kendini hissettiriyor.