Dracula

Dracula (1979), John Badham'ın yönetmen koltuğunda oturduğu, gotik korkunun klasikleşmiş ismini bu kez daha romantik bir açıdan ele alan bir drama-fantastik-korku uyarlaması. Frank Langella'nın Kont rolünde Laurence Olivier, Donald Pleasence, Kate Nelligan ve Trevor Eve gibi isimlerle aynı kadroyu paylaştığı film, 1913 İngiltere'sinde geçiyor; tabut taşıyan bir geminin Whitby kıyılarına fırtınada vurmasıyla başlayan olaylar, Carfax Abbey'i satın alan Dracula'nın Dr. Seward'ın kızı Lucy ve arkadaşı Mina ile tanışmasına uzanıyor. Mürettebat ölmüştür ama Kont hayattadır. Profesör Van Helsing ise vampir tehdidinin peşine düşer.

Filmin en çok konuşulan yanı Langella'nın yorumu. Oyuncu, Dracula rolünde sivri diş ya da şeytani gözler kullanmayı reddetmiş; kontu daha insani, kibirli, zeki ve baştan çıkarıcı kılmayı seçmiş. Bu tercih, yapımın tonunu da belirliyor: karanlık ve ciddi bir atmosfer, ama merkezinde kontun çekiciliği olan bir gerilim.

Gerçi Badham'ın yaklaşımı herkesin aradığı hızlı korku dozu değil; daha çok atmosferin ve oyunculukların taşıdığı bir film bu. Nosferatu the Vampyre ya da Bram Stoker's Dracula gibi farklı yorumlarla aynı rafta durmayı hak ediyor.