Düellocu

Düellocu (The Duellists, 1977), Ridley Scott'ın ilk uzun metrajı. Keith Carradine ile Harvey Keitel'ı Napolyon Fransası'nda karşı karşıya getiren bir tarih draması; Albert Finney ve Edward Fox da kadroda. 1800'lerin başında Strazburg'da başlayan hikaye, küçük bir anlaşmazlığın iki subay arasında yıllara yayılan bir düello zincirine dönüşmesini anlatıyor. Biri ısrarla düello istiyor, diğeri hep sıyrılmanın yolunu arıyor. Karşılaşmalar Napolyon Savaşları boyunca farklı cephelerde, farklı şehirlerde tekrarlanıp duruyor; ta Waterloo'ya kadar.

Gerçi filmi asıl çeken şey kılıç sesleri değil, bu takıntının iki adamı nasıl yavaş yavaş yıprattığı. Scott burada henüz büyük prodüksiyonlara atılmamış, daha ölçülü bir dille çalışıyor; kadrajlar resim gibi ama soğuk değil. 1977 Cannes'da En İyi İlk Film ödülünü alması da bu ilk adımın ne kadar sağlam olduğunu gösteriyor. Barry Lyndon'la akrabalığı var, o dönemin zarafetine ve acımasızlığına benzer bir yerden bakıyor.

Ton gergin ama ironiden de payını alıyor. Kahramanlık fikriyle şiddetin anlamsızlığı yan yana duruyor; bir subayın onur sandığı şey, diğeri için sadece bitmeyen bir baş ağrısı. Açıkçası bu ikili, düellodan çok kendi inatlarının peşinden sürükleniyor gibi.