En la cama

En la cama (2005), Şilili yönetmen Matías Bize'nin tek bir motel odasında geçen, diyalog üzerine kurulu bir filmi. Başrollerde Blanca Lewin ve Gonzalo Valenzuela var; ikisi de odayı sırtlarında taşıyormuş gibi oynuyor. Türler drama, romantizm ve komedi arasında gidip geliyor ama asıl mesele ikisinin arasında geçen konuşma.

Bir partide tanışan Daniela ile Bruno, Santiago'da bir motel odasında tutkulu bir gece geçirir. Plan basittir: sabah ayrılacaklar, bir daha görüşmeyecekler. Ne var ki gece ilerledikçe sohbet derinleşiyor. Geçmişler, sırlar, kimsenin kolay kolay anlatmadığı arzular masaya dökülüyor. Sıradan bir gecelik beraberlik, bir anda bambaşka bir yere evriliyor.

Gerçi filmi taşıyan şey bu "evrilme" değil, odaya sinen samimiyet. Bize, tek mekan ve iki oyuncuyla bir ilişkinin bütün çıkmazlarını seyrettiriyor. Yer yer güldürüyor, çoğu zaman tedirgin ediyor. Bize gösterdiği şey aslında tanıdık: iki insanın bir gecede birbirine ne kadar yaklaşabileceği, ne kadar uzaklaşabileceği. Film 2005'te Seminci de Valladolid'de Espiga de Oro'yu kazandı; Havana Film Festivali'nde En İyi Senaryo dahil dört ödül aldı. Bize'nin yaklaşımı sade: kamera fazla konuşmuyor, sözü oyunculara bırakıyor.