En las estrellas

En las estrellas (2018), İspanyol sinemasının melankoli ile mizahı aynı potada eriten yapımlarından biri. Yönetmen Zoe Berriatúa, eşini kaybettikten sonra alkolün ve işsizliğin içine gömülen Victor'un hikayesini anlatıyor. Victor bir zamanlar film yönetmeniydi. Şimdi ise dokuz yaşındaki oğlu Ingmar'a çekecekleri hayali bir filmin sahnelerini anlatarak onu gerçeklerden uzak tutmaya çalışıyor. Luis Callejo'nun canlandırdığı Victor ile Jorge Andreu'nun Ingmar'ı arasındaki ilişki, filmin taşıyıcı kolonu.

Berriatúa'nın yaklaşımı burada epey kişisel bir hal alıyor; zira yönetmenin babası Luciano Víctor Berriatúa da bir film restoratörü ve yönetmendi. Bu arka plan, baba-oğul meselesinin neden bu kadar içten aktarıldığını açıklıyor belki de. Macarena Gómez'in varlığı da filmin duygusal dokusuna katkı sunuyor.

İspanya'nın bugününde geçen hikaye, Cuenca yakınlarındaki Segóbriga harabelerinde çekilen sahnelerle fantastik bir hava kazanıyor. Gerçi bu fantastik dokunuş hiçbir zaman gerçekliğin önüne geçmiyor; tam tersine, kaçışın ne kadar kırılgan olduğunu hissettiriyor. La vida es bella'nın gölgesi yer yer hissediliyor ama Berriatúa kendi sesini bulmayı biliyor. Sonunda ortaya çıkan şey, kaybın ardından ayakta kalmaya çalışan iki insanın sessiz direnci.