Evdeki Hayalet

I Am the Pretty Thing That Lives in the House 2016'da çekilmiş; korku ve gerilim damarında ilerleyen, ama gürültüden çok sessizliğe yaslanan bir film. Yönetmen Osgood Perkins. Adı size tanıdık gelebilir, zira Psycho'nun yıldızı Anthony Perkins'in oğlu; babasının sinemasındaki o soğuk tedirginlik, burada bambaşka bir tempoda karşımıza çıkıyor. Başrolde Ruth Wilson var; ona Paula Prentiss, Lucy Boynton ve Bob Balaban eşlik ediyor.

Konu şöyle: kolayca ürken, her şeyi fazlaca düşünen bir hemşire, kırsal Massachusetts'te 200 yıllık izole bir eve yerleşir. Evin sahibi yaşlı bir korku romanı yazarıdır ve bakıma muhtaçtır. Lily adındaki hemşire, yaşlı kadının kendisine durmadan Polly diye seslenmesiyle birlikte yazarın ünlü romanının izini sürmeye başlar. Gerçi mesele sadece bir isim karışıklığı değildir; evin gerçekten perili olabileceğine dair kuşku bir kez filizlenince kolay kolay dağılmaz. Anlatı günümüzde akarken 19. yüzyıla uzanan geri dönüşlerle geçmişin izlerini de açıyor.

Perkins burada acele etmiyor. Sahne geçişleri yavaş, ışık cimri, diyaloglar ölçülü. Korku daha çok eşyaların duruşundan, koridorların uzunluğundan ve anlatıcının kendi sesinden sızıyor. Shirley Jackson'dan esinlenen yazar karakteri filmin edebi tarafını belirginleştirirken, gotik hava da baştan sona korunuyor. Kimi izleyici bu ağır tempoya sabırsızlanabilir; ama sabreden için evin duvarları yavaş yavaş konuşmaya başlıyor.