Evil Everywhere

Evil Everywhere 2019’da Mykee Morettini’nin yönettiği, korkuyu komediyle karıştıran düşük bütçeli bir yapım. Elkridge, Illinois’te geçen hikaye 1985’te kadim bir kötülüğün lise son sınıf öğrencilerini alfabetik sırayla öldürmesiyle başlıyor. Sonra bir şekilde durduruluyor. İki yıl sonra aynı güç geri dönüyor ve bu kez 20 yaşındaki Jake Davis, onu ilk seferde durduran münzevi eski sınıf arkadaşı Zeke Zanderfeldt’in peşine düşüyor. Kara büyüyle uğraşan Julia Lochley’in de katılmasıyla üçlü, her gün genç canlar alan şeytani güce karşı bir araya geliyor. Keşfettikleri şeyin beklediklerinden daha karmaşık olduğunu söylemek yeterli.

Morettini’nin yaklaşımı retro 1980’ler estetiğine yaslanıyor; giallo ve İtalyan korku geleneğine, özellikle Dario Argento’ya açık bir saygı duruşu var. Ama iş ciddiyetle değil mizahla ilerliyor. Dylan Mars Greenberg, Corrinne Mica, Morettini ve Brian Harmony’nin taşıdığı kadro bu tonu ayakta tutuyor. Yapım 2014’teki Paura Tutto kısa filminin devamı; Hellraiser’dan The Evil Dead’e, John Carpenter ve George Romero’nun işlerinden TROMA ve David Lynch’e uzanan esinlenmeler yer yer göz kırpıyor. Jake ve Julia karakterlerinin kısmen The Breakfast Club’daki John Bender ile Hermione Granger’dan türetilmiş olması da filmin ne yapmaya çalıştığını iyi anlatıyor. Gerçi bu tür göndermeler bazen kendi başına bir amaç gibi duruyor.

Ne var ki Evil Everywhere’in asıl derdi nostaljiyi taklit etmek değil, onunla oynamak. Düşük bütçenin sınırlarını saklamak yerine parodinin parçası haline getiriyor.