Fargo

Fargo, 1996 yılında Joel Coen yönetiminde izleyiciyle buluştuğunda, aslında oldukça basit ve karanlık bir suç kurgusuna odaklanıyordu. Maddi sıkışmışlık içindeki bir otomobil satıcısının, eşini kaçırtıp fidye alma planı Minnesota’nın karlı ve kasvetli coğrafyasında rayından çıkıyor. William H. Macy’nin canlandırdığı çaresiz karakterin beceriksiz suçlularla kurduğu bu tekinsiz ortaklık, işler sarpa sardıkça Frances McDormand’ın hayat verdiği, hamile ama oldukça soğukkanlı polis şefinin görev alanına giriyor.

Film, karlı manzaralar arasında geçen gerilimli bir mizah sunuyor. Steve Buscemi ve Peter Stormare’in canlandırdığı suçluların hatalar zinciri, hikayenin ironik tonunu besleyen temel unsurlardan biri. İşin garibi, film açılışında gerçek bir olaydan esinlendiğini söylese de, yönetmenlerin kurgusal bir dünyada gezindiği artık herkesin malumu.

Coen kardeşlerin diğer işleri olan No Country for Old Men veya Blood Simple kadar keskin bir karamsarlığa sahip. Yine de bu filmde, şiddetin orta yerinde bile insana tuhaf bir şekilde tanıdık gelen o gündelik absürtlük var. Minnesota’nın dondurucu soğuğu, yaşanan olayların tuhaflığıyla birleşince ortaya oldukça sahici bir huzursuzluk çıkıyor.