Florence

Florence Foster Jenkins 2016 yılında Stephen Frears'ın yönetmenliğinde çekilen, komedi ile dramı aynı hikayede buluşturan bir film. Meryl Streep'e Hugh Grant, Simon Helberg, Rebecca Ferguson ve Nina Arianda eşlik ediyor. New York'ta geçen hikaye, zengin bir sosyete hanımının opera sahnesine duyduğu tutkuyu anlatıyor. Gerçi tutku demek biraz eksik kalır; Florence'ın kendini dinlerken duyduğu o güzel ses, dışarıdan bakınca komik derecede kötü. Yine de o bunu bilmiyor ve sahnede parlamak istiyor.

Eşi St. Clair Bayfield, onu bu gerçekten korumak için elinden geleni yapıyor. Küçük konserleri ayarlıyor, eleştirmenleri uzak tutuyor, dinleyici kitlesini özenle seçiyor. Ne var ki Florence bir gün Carnegie Hall'da büyük bir konser vermeye karar veriyor. İşte o andan sonra saklama çabaları zorlaşıyor; çünkü o salonun seyircisi pek öyle seçilemiyor. Simon Helberg'in canlandırdığı piyanist Cosme McMoon'un şaşkınlığı ile Bayfield'ın telaşı, filmin en keyifli anlarını taşıyor.

Film gerçek bir öyküden uyarlanmış. Stephen Frears, Florence'ı alaya almadan, hatta ona sevgiyle yaklaşarak anlatıyor. Sesinin kötülüğü ile hayalinin büyüklüğü arasındaki o tuhaf denge, hikayeyi hem güldürüyor hem de insanın içini burkan bir yere bırakıyor.