Gece Dünyayı Yuttuğunda

Gece Dünyayı Yuttuğunda 2018 yapımı bir korku filmi; yönetmen koltuğunda Dominique Rocher var. Anders Danielsen Lie, Golshifteh Farahani, Denis Lavant ve Sigrid Bouaziz'in rol aldığı film, Pit Agarman'ın aynı adlı romanından uyarlanmış. Hikaye tanıdık bir yerden başlıyor aslında: çılgın bir partinin sabahında, Sam adlı genç bir adam Paris'teki bir apartman dairesinde uyanır. Sonra pencereden bakar ve sokakların artık ona ait olmadığını anlar. Yaşayan ölüler şehri ele geçirmiştir.

Filmin asıl derdi zombilerden çok, onların arkasında kalan boşluk. Sam kendini daireye kapatır, hayatta kalmanın yollarını arar ama bir yandan da sessizlikle ve yalnızlıkla boğuşur. Tek başına olmak mı daha zor, yoksa hala hayatta başka biri var mı diye düşünmek mi? Paris'in o tanıdık silueti bu kez ıssız ve tekinsiz bir fon olarak karşımıza çıkıyor. Gerilim yavaş yavaş bir varoluşsal melankoliye dönüşüyor; korku türünün alıştığımız temposundan farklı bir ritmi var.

Açıkçası bu, türün klasiklerine göz kırpan ama kendi sessiz dilini kuran bir film. The Last Man on Earth ya da Yaşayan Ölülerin Gecesi gibi işlerin izini sürmek mümkün, ne var ki Rocher bunu daha çok bir iç portreye çeviriyor. Zombi salgını burada bir fon; esas mesele, insanın kendi başına kaldığında neye tutunacağı.