Güzel Oğlum

Güzel Oğlum, 2018 yapımı bir Felix van Groeningen filmi; dram ve biyografi türünde ilerliyor. Steve Carell ile Timothée Chalamet'i baba-oğul olarak karşı karşıya getiriyor. Gazeteci David Sheff'in oğlu Nic'in kristal meth bağımlılığıyla geçen yılları, San Francisco çevresindeki evden New York'a uzanan bir zaman diliminde anlatılıyor. Maura Tierney ve Amy Ryan da kadrodaki diğer tanıdık yüzler.

Film bir kurtarma hikayesi gibi başlıyor ama öyle devam etmiyor. Nic defalarca tedaviye giriyor, defalarca geri dönüyor; David ise her seferinde yeniden umut etmeyi seçiyor. Açıkçası bu döngü izleyiciyi de yoruyor, ki muhtemelen amaçlanan da bu. Bağımlılık burada çözülen bir sorun değil, ailenin ortasında yaşamaya devam eden dağınık bir gerçeklik. Carell'in ölçülü oyunu, Chalamet'in kırılganlığıyla iyi eşleşiyor.

Ne var ki anlatım her zaman aynı ritimde akmıyor; bazı sahneler duyguyu fazla uzatıyor. Yine de filmin dürüstlüğü, kolay teselli sunmamasından geliyor. Hikaye David Sheff'in anı kitabıyla Nic'in Tweak'ine dayanıyor, jenerikte Nic'in sekiz yıldır ayık olduğu yazıyor. Umutla çaresizliğin aynı sofrada oturduğu bir film bu.