Hayatım

My Life 1993 yapımı bir Bruce Joel Rubin filmi. Yönetmenin adı çoğu kişiye pek tanıdık gelmez; oysa Rubin, Ghost ve Jacob's Ladder gibi filmlerin senaryolarına imza atmış bir isim. Bu kez kamera arkasına geçmiş ve merkezine kendi ölümünü izleyen bir adamı almış.

Michael Keaton, reklam ajansı sahibi Bob Jones'u canlandırıyor. Bob hayatının tam da rayına oturduğunu düşündüğü sırada ölümcül bir hastalıkla yüzleşir. Doktorların verdiği süre kısadır. Karısı Gail rolünde Nicole Kidman var; çift, henüz doğmamış bebeklerini beklemektedir. Bob'un aklına gelen fikir basit ama ağır: çocuğu babasını hiç tanıyamayacağına göre, geride kendi anlattığı videolar bırakabilir. Kamerayı açar ve hayatını kaydetmeye başlar. İşin zor kısmı, anlatacak bir hayat bulmakla değil, onu olduğu gibi anlatmakla ilgilidir.

Bu süreçte bir Çinli şifacıya giden yolu düşer. Oradaki görüşmeler, geçmişte bastırdığı korkuları ve öfkeyi yavaş yavaş yüzeye çıkarır. Film bir yandan ölümü bekleyen bir adamın pratik telaşını anlatırken, diğer yandan babalık, affetme ve kapanmamış hesaplar üzerine sade bir hikaye kuruyor. Rubin duygusal anları zorlamıyor; Keaton da o abartılı oyunculuktan uzak, ölçülü bir portre çiziyor. Gerçi filmin temposu yer yer ağırlaşıyor, hele ikinci yarıda. Ne var ki bu ağırlık hikayenin doğasına da uygun düşüyor. Kameraya konuşan bir adamın son günlerini izlerken, izleyici de ister istemez kendi geride bıraktıklarına dönüp bakıyor.