I Am Woman 2020 yapımı bir biyografi filmi; Avustralyalı şarkıcı Helen Reddy'nin 1966'da New York'a adım atmasıyla başlayan hikayesini anlatıyor. Unjoo Moon'un yönetmen koltuğunda oturduğu filmde Reddy'yi Tilda Cobham-Hervey canlandırıyor. Yanında Evan Peters ve Danielle Macdonald var; üçü birlikte, müzik dünyasının sert kıyılarında tutunmaya çalışan genç bir kadının çevresini örüyor.
Açıkçası filmin en çarpıcı tarafı, hikayenin ne kadar hızlı aktığı. 1966'da üç yaşındaki kızı ve tek bavuluyla gelen Reddy'nin cebinde sadece 230 dolar var. Birkaç hafta içinde iflas ediyor. Birkaç ay içinde aşık oluyor. Ve beş yıl sonra, dönemin en büyük süperstarlarından biri haline geliyor. Bu dönüşümü izlerken, müzik endüstrisindeki cinsiyetçilikle verdiği mücadele de öne çıkıyor. "I Am Woman" şarkısıysa 1970'lerin feminist hareketinin marşına dönüşüyor.
Film, 1960'ların sonundan 1970'lerin ortasına uzanan bir zaman diliminde New York ve Kaliforniya arasında gidip geliyor. Ilham verici bir tonu var, evet, ama bunu kolay yoldan kurmuyor. Reddy'nin kariyeri kadar özel hayatındaki kırılmalar da ekranda yer buluyor. Cobham-Hervey'in performansı, şarkıcının sahne arkasındaki kırılganlığını öne çıkarıyor. Moon ise dönemin atmosferini abartmadan, sade bir gözle yakalıyor.