Indivisibili

Indivisibili (2016), Edoardo De Angelis’in Napoli yakınlarındaki bir sahil kasabasına yerleştirdiği, masalsı tonlu bir dram. Angela ve Marianna Fontana’nın canlandırdığı Viola ile Dasy, düğünlerde ve partilerde şarkı söyleyerek aileyi geçindiren yapışık ikizler. On sekiz yaşlarına yaklaşırken bir gün ameliyatla ayrılabileceklerini öğreniyorlar. O ana kadar hayatları bir sahne düzenine göre akıyordu; şimdi akla tek bir soru düşüyor: ayrılmak ne demek?

De Angelis’in anlatımı lirik ama steril değil. Yer yer gerçeküstü imgelerle, yer yer o kasabanın sert gerçekliğiyle ilerliyor; ikizlerin sahne ışığı altındaki halleriyle dört duvar arasındaki sessizlikleri arasında bir salınım var. Antonia Truppo, Massimiliano Rossi ve Tony Laudadio’nun varlığı bu dünyayı tamamlıyor. Gerçi filmin asıl meselesi, iki bedenin birbirine bağlıyken kurduğu o tuhaf ortaklık ve ayrılık fikrinin kendisi.

Yapım, İtalya’da 6 David di Donatello ve 6 Nastri d’argento ödülü kazanmış. Bunu bir kalite mührü gibi okumak gerekmiyor belki; ama filmin kendi sessiz ritmini sonuna kadar koruduğunu da eklemek lazım. İkizlerin hayali normal bir yaşam. Normal kelimesinin içi boş kalıyor haliyle.