İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek

İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek 2005 yapımı bir belgesel; Fatih Akin'in yönetmen koltuğunda oturduğu, müziğin peşinde bir şehir turu. Ama turist gözüyle değil. Alexander Hacke, yani Einstürzende Neubauten'in bascısı, Türkçe bilmeden İstanbul'a geliyor ve mikrofonunu kapıp sokaklara, stüdyolara, meyhanelere dalıyor. Kaydettiği şey sadece ses değil; şehrin kendi kendine konuşma biçimi.

Belgeselin omurgası Selim Sesler'le başlayan tanışıklık. Oradan Baba Zula'ya, Erkin Koray'a, Orhan Gencebay'a, Sezen Aksu'ya, Duman'a, Ceza'ya ve Mercan Dede'ye uzanan bir ağ örülüyor. Arabesk de var, rock da, rap de, tasavvuf da. Hepsi aynı sahnede değil belki ama aynı şehirde nefes alıyor. Hacke'nin yabancılığı burada tuhaf biçimde işe yarıyor: bilmediği için önyargısız dinliyor, dinlediği için kaydediyor.

Gerçi film bir müzik arşivi olmaktan çok, insanların müzikle kurduğu ilişkiye bakıyor. Bir sazın teline dokunuş, bir stüdyoda tekrarlanan cümle, bir çalgıcının anlattığı küçük hikaye. Akin bunları acele etmeden, sıcak bir mesafeden izliyor. Yapım 2005 Cannes Film Festivali'nde yarışma dışı gösterildi; o yılın festival programında İstanbul'un sesini taşıyan bir köşe açtı. Şehrin gürültüsüyle ahengi arasındaki ince çizgi, filmin asıl meselesi gibi.