İyi Günler!

Kayıp bir ruhun peşine düşen yaşlı bir adam, kıyı kasabasının sisli sokaklarında yürürken geçmişin gölgeleriyle yüzleşir. Her adımda, aradığı şeyin bir yüz, bir anı ya da belki de kendi gençliği olduğunu sorgular.

Kasabanın sessiz sakinleri, ona ipuçları verse de cevaplar bulanık bir suyun yüzeyindeki yansımalar gibi kayıp kalır. Film, adamın içsel yolculuğunu, terk edilmiş bir evin tozlu odalarında ve deniz kıyısında dalgaların arasında geçen sahnelerle örer.

Her karşılaşma, onu hem arayışına yaklaştırır hem de asıl sorunun ne olduğunu unutturur. Bir balıkçının anlattığı hikaye, bir kafenin köşesinde bulunan eski bir fotoğraf, adamın geçmişle bugün arasında gidip gelmesine neden olur.

Sonunda, aradığı şeyin fiziksel bir varlık olmadığını fark eder. Kaybettiği zamanı, sevdiği bir yüzü ya da umudunu mu aradığı belirsiz kalır.

Kasabanın üzerine çöken akşam karanlığında, adamın elinde boş bir fotoğraf çerçevesiyle sahilde duruşu, arayışın kendisinin bir cevap olduğunu fısıldar.