İz Bırakmadan

Kayboluş, 1988 yılında George Sluizer imzasıyla perdeye taşınan bir psikolojik gerilim örneği olarak 80'lerin Avrupa atmosferini oldukça karanlık bir tonda işliyor. Hollanda ve Fransa arasında geçen hikayede Rex isimli bir adam, tatil sırasında benzinlikte izini kaybettiği kız arkadaşı Saskia’yı bulmak için yıllarını harcıyor. Bernard-Pierre Donnadieu, Gene Bervoets ve Johanna ter Steege’in yer aldığı bu dram, izleyicinin zihninde bir düğüm gibi kalmayı başarıyor.

Gerçi filmin üzerinizde bırakacağı etki, alışıldık suç hikayelerinden biraz farklı.

Sıradan bir kaybolma vakasından ziyade, fail ile mağdur arasındaki o tuhaf ve rahatsız edici bağı merkeze alıyor. Stanley Kubrick'in zamanında bu film için hayatında gördüğü en dehşet verici çalışma yorumunu yapması, aslında yönetmenin hiçbir detayı atlamadan inşa ettiği o tekinsiz atmosferin bir sonucu. Gerçeği öğrenme arzusu, Rex’i kendi karanlığına çeken bir oyunun parçası haline getiriyor. Kötülüğün sıradanlığı, insanın sınırlarını zorlayan bir noktaya ulaşıyor.