Kalp Atışı Dakikada 120

Kalp Atışı Dakikada 120 2017 yapımı bir Robin Campillo filmi. Fransa'nın Yabancı Dilde En İyi Film Oscar adayıydı, Cannes'da Büyük Ödül ve FIPRESCI Ödülü'nü aldı. Merkezinde 1990'ların başındaki Paris'te AIDS ile mücadele eden Act Up-Paris örgütü var. Örgüt, toplumu bilinçlendirmek ve ilaç şirketlerinin çıkarcılığına karşı sesini yükseltmek için eylemler düzenliyor; bu süreçte gruba yeni katılan Nathan, örgütün radikal gücü Sean'a aşık oluyor.

Campillo burada eylemi bir arka plan olarak kullanmıyor, toplantıların hararetini, slogan atmanın ritmini ve arkadaşlığın o tuhaf sıcaklığını filmin dokusuna işliyor. Nahel Pérez Biscayart ile Arnaud Valois'nın taşıdığı hikaye, aşk ve hastalık arasında sıkışırken mizahını da kaybetmiyor. Duygusal ama duygusal olmayan bir ton tutturuyor; hüzün var, ama kimse seyirciden gözyaşı dilenmiyor. Açıkçası bunu becermek kolay değil.

Gerçi filmi taşıyan şey sadece aşk hikayesi değil. Bir kuşağın öfkesini ve dayanışmasını, kendi içindeki tartışmaları da saklamadan anlatıyor. Adèle Haenel de bu topluluğun içinde kendine sağlam bir yer buluyor. Nathan ve Sean'ın kesişmesi, filmin sonunda akılda kalan şeyi belirliyor: mücadele birini yıkarken aynı anda yeniden kuruyor da.