Kapı Komşusu

Naboer (2005), Pål Sletaune’un yönetmen koltuğunda oturduğu bir Norveç gerilimi. Kristoffer Joner, Cecilie Mosli, Julia Schacht ve Anna Bache-Wiig’i aynı hikayede buluşturan film, korku ve gizem ögelerini psikolojik bir zemin üzerinde işliyor. John’un kız arkadaşı Ingrid tarafından terk edilmesiyle başlayan hikaye, adamın yan komşuları Anne ve Kim ile tanışmasıyla tuhaf bir hal alır. İki kız kardeş onun hakkında şaşırtıcı derecede fazla şey bilmektedir ve John kısa sürede gerçekle yalanı ayırt edemediği bir oyunun içine çekildiğini fark eder.

Norveç’te, John’un dairesi ile komşularının labirent gibi büyük dairesi arasında geçen film, günümüzde geçiyor ve mekan darlığını bir gerilim aracı olarak kullanıyor. Sletaune’un anlatımı karanlık, cinsel alt metni olan bir psikolojik gerilim çizgisinde ilerliyor. Açıkçası rahatsız edici olan da tam burada: seyirci, John’un algısıyla birlikte kaymaya başlıyor ve neyin gerçek olduğunu sorgulamaktan kendini alamıyor. Norveç’te gösterime girdiğinde Film Denetleme Kurulu’ndan yalnızca 18 yaş ve üzeri derecelendirmesi alması da bu tonun tesadüf olmadığını gösteriyor; II. Dünya Savaşı sonrası Norveç yapımları arasında bu sınıflandırmayı alan az sayıdaki filmden biri.

Hitchcock’un Vertigo ve Psycho gibi isimleriyle anılması boşuna değil; Naboer de benzer şekilde izleyicinin güvenini adım adım sarsıyor. Ne var ki Sletaune, bu mirası kopyalamak yerine kendi soğuk, mesafeli Kuzey atmosferine yerleştiriyor. Ortada kesin bir cevap bırakmıyor.