Karanlık Adam

Karanlık Adam 1990 yapımı bir Sam Raimi filmi ve adından da anlaşılacağı üzere pek aydınlık bir hikaye anlatmıyor. Liam Neeson'un canlandırdığı Dr. Peyton Westlake, kusursuz yapay insan derisi üzerinde çalışan bir bilim insanı. Tam sonuca yaklaştığı sırada sadist Robert G. Durant (Larry Drake) laboratuvarı basıyor ve Westlake her şeyini kaybediyor. Deneysel bir tedaviden sonra hayatta kalıyor ama artık tanınmayacak halde, duyguları ve gücü artmış bir adam olarak dönüyor. Laboratuvarını yeniden kurup hem eski hayatına tutunmaya hem de intikam almaya çalışıyor; zamanla bu yeni kimliği benimsemeye başlaması işleri daha da karıştırıyor. Frances McDormand, Westlake'in avukat sevgilisi rolünde; Colin Friels de hikayenin diğer ucunda.

Raimi'nin görsel üslubu burada epey hareketli. Kamera açıları tuhaf, mizah grotesk, ton ise karanlık ama kendine gülen bir yerde duruyor. Gerçi filmin bir tür hayalet hikayesine yaslandığını söylemek yanlış olmaz; operadaki hayaletle Notre Dame'ın kamburu arasında bir yerde geziyor. Batman ve RoboCop'la akrabalığı da gözden kaçmıyor. Başrol için başlangıçta Bruce Campbell düşünülmüş, stüdyo onu yeterince tanınmış bulmayınca rol Neeson'a kalmış.

Ortada bir süper kahraman yok aslında. Daha çok, kaybettikleriyle ne yapacağını bilemeyen bir adam var; intikam da onu tam anlamıyla kurtarmıyor.