Karavan

Karavan, 2018 yapımı bir Paolo Virzì filmi; dram ile komediyi aynı yolun üzerinde yan yana yürütüyor. Helen Mirren ile Donald Sutherland’ı Ella ve John olarak izliyoruz. Yaz 2016’da, Boston’dan Key West’e uzanan bir yolculuğa çıkıyorlar o eski karavanla. Çocuklarının itirazları var, sağlık sorunları da cabası. Yine de gidiyorlar işte.

Yol boyunca hayata ve birbirlerine duydukları tutkuyu yeniden buluyorlar. Ama bu buluş öyle parlak bir yeniden doğuş değil. Virzì, neşeli anlarla kederli olanları iç içe geçiriyor; güldüğünüz yerde bir burukluk beliriyor, sonra yeniden rahatlıyorsunuz. Açıkçası filmi taşıyan şey bu salınım.

Bir de John’un başına gelenler var: Ömür boyu Demokrat seçmen olan adam, bir Trump mitinginde kendini sloganlara eşlik ederken buluyor. Hafif absürt, ama tam da karakterin kafa karışıklığını anlatan bir an. Gerçi bütün mesele bu tek sahne değil; iki insanın sonbaharında bile birbirini seçmeye devam etmesi. Karavan bunu söylüyor, fazla yüksek perdeden söylemeden.