Kare

Kare, 2017 yapımı bir Ruben Östlund filmi ve adı gibi geometrik bir fikrin etrafında dönüyor. Başrolde Claes Bang var; Elisabeth Moss, Dominic West ve Terry Notary de kadroda. Tür olarak komedi ile dramayı aynı anda taşıyor, gerçi komedi tarafı daha çok gülümseten bir huzursuzluk gibi.

Konu şu: İsveç'te monarşi kaldırılmış, kraliyet sarayı modern sanat müzesine dönüşmüş. Müzenin baş küratörü Christian, telefonunun çalınmasıyla tuhaf bir zincirin içine giriyor. Attığı adımlar onu utanç verici durumlara sürüklüyor. Bu arada müzede sergilenecek "Kare" adlı enstalasyon için hazırlanan provokatif halkla ilişkiler kampanyası, hem Christian hem de müze için varoluşsal bir krize dönüşüyor. Stockholm ve Göteborg'a Berlin de eşlik ediyor; zaman çağdaş.

Östlund'un yaklaşımı burada satirik bir kara komediye kayıyor, absurd ve yer yer grotesk öğelerle. Filmin 2017 Cannes'da Altın Palmiye kazandığını, hikayenin kısmen yönetmenin ve yapımcı Kalle Boman'ın 2014'te Vandalorum Müzesi'ne yerleştirdiği enstalasyondan esinlendiğini not düşelim. Açılıştaki telefon hırsızlığı sahnesi de Östlund'un Göteborg'da telefonunun çalındığı gerçek bir olaya dayanıyor. Kare, sanat dünyasının kendi kibriyle yüzleşmesini sakince izleyen bir film; gülüp geçmekle rahatsız olmak arasında kalıyorsunuz.