Kızgın Damdaki Kedi

Kızgın Damdaki Kedi 1958 yapımı bir dram; Richard Brooks'un yönettiği film, Tennessee Williams'ın aynı adlı oyunundan uyarlanmış. Merkezde Elizabeth Taylor'un canlandırdığı Maggie ve Paul Newman'ın hayat verdiği Brick var. Brick eski bir futbol yıldızı, günlerini içkiyle geçiriyor ve karısının ilgisine karşı duvar örmüş durumda. Burl Ives'in oynadığı Big Daddy ise hastalığıyla yuzlesen, ailenin tartışmasız ama pek de sevgi dolu olmayan reisi.

Aile, Big Daddy'nin durumu netleşince bir araya geliyor. Yemek masasında başlayan konuşmalar kısa sürede eski defterleri açıyor; yalanlar, bastırılmış kırgınlıklar ve miras kavgası aynı sofraya oturuyor. Brooks, tiyatro kökenli metni sinemaya taşırken diyaloglara geniş alan bırakıyor. Gerçi bu, filmin zaman zaman bir sahne oyunu izlenimi verdiği anlamına da geliyor; kamera daha çok yüzlerde dolaşıyor, mekan dar kalıyor. Yine de o yüzler konuşuyor. Newman'ın suskun öfkesiyle Taylor'un yorulmak bilmeyen ısrarı arasındaki gerilim, filmin taşıyıcı unsuru.

Yapım, Williams'ın 1955 Pulitzer ödüllü oyununa dayanıyor ve altı dalda Oscar'a aday gösterilmiş. Sansür baskısı yüzünden oyunun bazı noktaları perdede yumuşatılmış; bunu bilerek izlemek, karakterlerin neden bazı şeyleri dolaylı söylediğini anlamayı kolaylaştırıyor. Aile olmanın ne anlama geldiği, sevginin bazen bir borç gibi taşınması — film bunları yüksek sesle tartışmıyor, daha çok odanın içinde bırakıyor.