Küçük Dahi

Vitus 2006 yapımı bir İsviçre filmi; Fredi M. Murer'in yönetmen koltuğunda oturduğu hikaye, piyanoya ve ansiklopedilere aynı iştahla sarılan beş yaşındaki bir çocuğun etrafında dönüyor. Küçük Vitus'un parmakları tuşlarda akıl almaz bir rahatlıkla geziyor, ama anne babasının hayali belli: oğulları piyanist olacak. Ne var ki Vitus'un gönlü başka bir yerde, eski bir marangoz olan büyükbabasının atölyesinde. Talaş kokusu, el aletleri ve sabırlı bir dostluk, onun için konser salonlarından çok daha çekici.

Drama ile aile ve müzik temalarını coming-of-age çizgisinde buluşturan film, dahi çocuk klişesine pek yüz vermiyor. Bruno Ganz'ın canlandırdığı büyükbaba, torununa hayatın kurallarından kendi kurallarını çıkarmayı fısıldıyor sanki. Julika Jenkins ve Urs Jucker ise iyi niyetli ama baskıcı ebeveynler olarak dengeyi kuruyor. Fabrizio Borsani küçük Vitus'u, Teo Gheorghiu ise büyümüş halini üstleniyor.

Bu arada ilginç bir detay: Teo Gheorghiu gerçek hayatta da piyanist. Yani ekrandaki tuş hüneri bir dublör marifeti değil, doğrudan kendi parmaklarından çıkıyor. Murer'in anlatımı telaşsız; çocukluğun o sessiz inatçılığını, bir yetişkinin dünyasına sızma çabasını izlerken kendinizi bir aile fotoğrafına bakıyor gibi buluyorsunuz.